Ήχος

κάτι γίνεται…

και όλο δεν γίνεται…

πάνε οι φίλοι μου.. έφυγαν.. άλλοι για Αμερικοί, άλλοι για Άπω Ανατολή … άλλοι θέλουν να πάνε στον Άρη (το έζησα και αυτό!) … όλοι να φύγουν.. και εγώ ρε παιδιά θέλω να φύγω αλλά όλο κάτι γίνεται και δεν φεύγω..

σαν το «λιωμένο παγωτό» ένα πράμα… κάθε φορά.. κάθε χρονιά..

έχω καταντήσει γραφικότατη νομίζω…

σκέψεις….

η ζωή είναι μικρή για να είναι βαρετή…. και πόσο μάλλον η ζωή μιας μάνας…. μιας ολοκαίνουριας μάνας..

Προσπαθώ εδώ και πολύ καιρό να οργανώσω τη νέα μου ζωή αλλά μάταιος κόπος…. Κάθε τόσο και λιγάκι έρχεται και μια αλλαγή… τόπου, κατάστασης, συνήθειας… Με μια βαλίτσα στο χέρι (δυο, τρεις, τέσσερις) και εισιτήρια και διαβατήρια…  Είναι και τα πράγματα του παιδιού και τα δικά μου… και όλα αυτά… και χωρίς τον άνδρα μου….δύσκολο και εύκολο μαζί.

Συνέχεια